DAO
DAO (ang. decentralized autonomous organization) to zdecentralizowana autonomiczna organizacja, czasem nazywana jest też DAC (ang. decentralized autonomous corporation) czyli zdecentralizowaną autonomiczną korporacją, co oznacza społeczności należące do członków bez scentralizowanego przywództwa.[1]
Mówiąc prościej, DAO to organizacja zarządzana przez kod komputerowy i programy. W związku z tym ma zdolność do samodzielnego funkcjonowania, bez konieczności posiadania organu centralnego. Dzięki wykorzystaniu inteligentnych kontraktów DAO może pracować z informacjami zewnętrznymi i wykonywać na ich podstawie polecenia – wszystko to bez ingerencji człowieka. DAO jest zwykle obsługiwane przez społeczność interesariuszy, zmotywowanych za pomocą pewnego rodzaju mechanizmu tokenów.
Reguły i zapisy transakcji DAO są przechowywane w przejrzysty sposób w blockchainie. Zasady są na ogół ustalane w głosowaniu interesariuszy. Zazwyczaj sposób podejmowania decyzji w ramach DAO odbywa się poprzez propozycje. Jeśli propozycja zostanie poddana pod głosowanie przez większość interesariuszy (lub spełnia inne zasady określone w zasadach konsensusu sieci), jest ona następnie wdrażana. Pod pewnymi względami DAO działa podobnie do korporacji lub państwa narodowego, ale działa w sposób bardziej zdecentralizowany. Podczas gdy tradycyjne organizacje pracują z hierarchiczną strukturą i wieloma warstwami biurokracji, DAO nie mają hierarchii. Zamiast tego DAO stosują mechanizmy ekonomiczne, aby dostosować interesy organizacji do interesów jej członków, zwykle poprzez wykorzystanie teorii gier.
Członkowie DAO
Członkowie DAO nie są związani żadną formalną umową. Łączy ich raczej wspólny cel i bodźce sieciowe związane z zasadami konsensusu. Zasady te są całkowicie przejrzyste i zapisane w oprogramowaniu open-source, które rządzi organizacją. Ponieważ DAO działają bez granic, mogą podlegać różnym jurysdykcjom prawnym.
Autonomia DAO
Jak sama nazwa wskazuje, DAO jest zdecentralizowane i autonomiczne. Jest zdecentralizowany, ponieważ żaden podmiot nie ma uprawnień do podejmowania i egzekwowania decyzji. I jest autonomiczny, ponieważ może działać samodzielnie. Raz wdrożone DAO nie może być kontrolowane przez jedną stronę, lecz jest zarządzane przez społeczność uczestników. Jeśli zasady zarządzania zdefiniowane w protokole są dobrze zaprojektowane, powinny kierować aktorów w kierunku najkorzystniejszego wyniku dla sieci.
Mówiąc najprościej, DAO zapewniają system operacyjny do otwartej współpracy. Ten system operacyjny umożliwia osobom i instytucjom współpracę bez konieczności wzajemnego poznania się i zaufania.[2]